W skrócie

Z badań nad migreną:

Migrena przedsionkowa może utrudniać wychwytywanie krótkich przerw w dźwięku

Przy migrenie przedsionkowej ucho może działać prawidłowo, a mózg i tak gorzej rozróżnia bardzo krótkie przerwy w dźwięku. Pokazało to małe badanie, więc to wskazówka dla specjalistów od słuchu, a nie nowy objaw do szukania u siebie.

Migrena przedsionkowa to odmiana migreny, w której głównym problemem są zawroty głowy i zaburzenia równowagi. W Turcji przebadano 17 dorosłych z tą chorobą i 17 zdrowych osób w tym samym wieku. Wszyscy mieli prawidłowy słuch w zwykłym badaniu. W teście, w którym trzeba usłyszeć krótką ciszę wplecioną w szum, osoby z migreną przedsionkową wypadały wyraźnie gorzej. W drugim teście - czy jeden dźwięk „zagłusza” kolejny, który pojawia się zaraz po nim - różnicy nie było. Autorzy sugerują, by przy diagnostyce słuchu takich pacjentów sprawdzać też ten rodzaj przetwarzania dźwięków, a ćwiczenia słuchowe widzą jako możliwy kierunek przyszłej rehabilitacji. Przy 34 uczestnikach wymaga to potwierdzenia.

Źródło: Bozkurt et al. The Laryngoscope. 2026

Czy da się przewidzieć, komu pomogą przeciwciała anty-CGRP?

Program komputerowy, który uczył się na danych pacjentów z Japonii, trafnie przewidywał w około trzech na cztery przypadki, czy przeciwciała anty-CGRP zadziałają. Pomógł też lekarzom, ale sprawdzono go dopiero w jednej poradni.

Przeciwciała anty-CGRP to zastrzyki zapobiegające migrenie, które blokują białko CGRP biorące udział w napadzie. Nie każdemu pomagają, a z góry trudno to ocenić. Japoński zespół nauczył program na danych 182 pacjentów jednej poradni leczenia bólów głowy, a potem sprawdził go na 46 kolejnych. Za sukces uznano co najmniej o połowę mniej dni z migreną po trzech miesiącach. Program miał rację w 76% przypadków. Ośmiu neurologów bez jego pomocy trafiało w około 65%, a z podpowiedzią - w około 74%. Częściej zmieniali błędną ocenę na trafną niż odwrotnie. Zanim takie narzędzie trafi do gabinetów, musi się sprawdzić u pacjentów z innych ośrodków.

Źródło: Katsuki et al. Headache. 2026

Leki GLP-1 łagodziły objawy podobne do migreny przewlekłej u myszy

Trzy leki z grupy GLP-1, znane z leczenia cukrzycy typu 2 i otyłości, zmniejszały u myszy nadwrażliwość na ból przypominającą migrenę przewlekłą. Działały porównywalnie z propranololem, ale wszystko to dotyczy zwierząt - nie wiadomo, czy u ludzi byłoby podobnie.

Badanie przeprowadzono w Serbii. U myszy obu płci wywoływano stan podobny do migreny przewlekłej, podając im wielokrotnie nitroglicerynę, a następnie sprawdzano, jak reagują na dotyk, zimno i bodźce w okolicy pyszczka. Liraglutyd, semaglutyd i dulaglutyd zmniejszały tę nadwrażliwość tym bardziej, im większa była dawka, i nie zmieniały masy ciała ani poziomu cukru. Propranolol, lek stosowany w zapobieganiu migrenie, u samców podnosił cukier. Efekt semaglutydu częściowo znosił nalokson, czyli lek blokujący receptory opioidowe - co sugeruje udział naturalnych mechanizmów hamowania bólu, przy czym u samców i samic zmieniały się w mózgu nieco inne geny. Zdaniem autorów warto sprawdzić te leki u ludzi z migreną, zwłaszcza u osób z zaburzeniami metabolicznymi.

Źródło: Sićović et al. British journal of pharmacology. 2026

Kwestionariusze MIDAS i HIT-6 rzetelnie mierzą wpływ migreny na życie

Dwie ankiety, o których wypełnienie często prosi neurolog, przeszły szczegółową kontrolę jakości i wypadły dobrze. Nie mówią nic nowego o samej migrenie, ale pokazują, że Twoje odpowiedzi są wiarygodną miarą tego, ile choroba Ci odbiera.

MIDAS pyta o dni stracone w pracy, szkole i domu z powodu bólu głowy, HIT-6 o to, jak ból wpływa na codzienne funkcjonowanie, a MSQoL o jakość życia z migreną. Przegląd z Indii zebrał 22 badania sprawdzające te ankiety, z udziałem łącznie ponad 20 tysięcy osób. Najlepiej wypadł HIT-6: spełniał wszystkie oceniane kryteria. MIDAS też okazał się solidny, choć gorzej wychwytywał zmiany w czasie, a jego wersje językowe nie zawsze dawały równie powtarzalne wyniki. MSQoL dobrze opisywał jakość życia, ale przy ponownym wypełnieniu wyniki zbyt mocno się różniły, więc potrzebuje dalszych badań. Autorzy zalecają łączenie kilku ankiet, by pełniej uchwycić obciążenie migreną. Do przeglądu włączono tylko prace po angielsku, więc nie wiadomo, jak sprawdzają się wersje polskie.

Źródło: Prasad et al. Arquivos de neuro-psiquiatria. 2026

Migrena i ból napięciowy inaczej reagują na test skłonu na siedząco

Osoby z migreną i osoby z częstym bólem głowy typu napięciowego trochę inaczej wypadały w fizjoterapeutycznym teście, który rozciąga nerwy w pozycji skłonu. To wstępna obserwacja na 64 osobach, a nie sposób na rozpoznanie migreny.

Testy neurodynamiczne to proste ruchy, np. skłon tułowia i głowy na siedząco albo unoszenie wyprostowanej nogi, które łagodnie napinają nerwy i pozwalają sprawdzić, kiedy pojawia się ból. W Hiszpanii przebadano nimi 33 osoby z migreną i 31 z częstym bólem napięciowym, rozpoznanymi przez neurologa. Osoby z bólem napięciowym pochylały miednicę w skłonie wyraźnie dalej, średnio o około 14 stopni. Z kolei osoby z migreną mocniej odczuwały ból przy maksymalnym pochyleniu głowy do klatki piersiowej. Po uwzględnieniu, że wykonano aż 23 porównania, pewna pozostała jednak tylko pierwsza różnica. Grupy różniły się też proporcją kobiet i mężczyzn, co mogło wpłynąć na wynik, a wyznaczony próg nie został sprawdzony na innych pacjentach.

Źródło: Caamaño-Barrios et al. Journal of clinical medicine. 2026

Czy nocne „sprzątanie” mózgu łączy sen z migreną?

Przegląd badań z Korei opisuje możliwy wspólny mechanizm migreny i kiepskiego snu: system, który podczas snu wypłukuje z mózgu zbędne substancje. To uporządkowane hipotezy, a nie potwierdzone wyjaśnienie ani nowe leczenie.

Układ glimfatyczny to sieć wąskich przestrzeni wokół naczyń krwionośnych, którymi płyn mózgowo-rdzeniowy wymywa z mózgu produkty przemiany materii. Pracuje głównie we śnie i łączy się z naczyniami limfatycznymi w oponach, czyli błonach otaczających mózg. Autorzy zebrali badania obrazowe, analizy płynu i krwi oraz doświadczenia na zwierzętach. U ludzi wyniki są niejednolite, ale nieprawidłowości w tym systemie częściej widać przy częstszych napadach, dłuższym chorowaniu i gorszym śnie. U zwierząt brak snu, fala depolaryzacji kory (zjawisko leżące u podstaw aury) i CGRP, białko uczestniczące w napadzie, zaburzały to oczyszczanie. Przegląd zachęca, by przy ocenie migreny pytać też o sen. Czy poprawa snu albo leki działające na CGRP pomagają właśnie tą drogą, nikt jeszcze u pacjentów nie sprawdził.

Źródło: Choi et al. Neurobiology of disease. 2026

Ważne: treści publikowane na Migrenicy.pl mają charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani terapii. W przypadku problemów zdrowotnych skonsultuj się z lekarzem lub innym wykwalifikowanym specjalistą.

Newsletter Migrenicy.pl

Na start: 3 wiadomości powitalne w pierwszym tygodniu po potwierdzeniu zapisu. Później raz lub dwa razy w miesiącu: nowe artykuły, narzędzia i darmowe materiały. Wypiszesz się jednym kliknięciem.

Zapisując się akceptujesz politykę prywatności. Wysyłamy maile tylko po potwierdzeniu zapisu.